Kızım 4 yaşındaydı kardeşleri dünyaya geldiğinde. Birtanesiydi herkesin, 1 numarasıydı. Tekti,tüm ilgi ondaydı. Dolayısıyla onu yeni bir düzene hazırlamanın kolay olmayacağını düşündüm.

Hamileliğimden önce ona,onu çok sevdiğimizi,bu nedenle ondan bir tane daha istediğimizi söyledim.Ancak hamile olup ta bunun ikiz gebelik olduğu anlaşılınca söylemimi şöyle değiştirdim : ‘Seni o kadar çok seviyoruz ki senden bir tane daha olmasını istedik.Ancak sen çok tatlı,güzel ve akıllı bir çocuk olduğundan, Allah senin çok iyi bir abla olacağını düşündü ve bize 2 tane bebek verdi.Ne kadar şanslıyız değil mi annecim?’
Önce çok şaşırdı,sonra mutlu oldu ve önüne gelene kardeşleri olacağını söylemeye başladı.Kardeşleriyle ilgili her karara onu da dahil ettik.Onlar için alışveriş yaptığımızda onun da fikrini aldık,hatta fikrini almakla kalmayıp ona da alışveriş yaptık.Hatta hastane seçimimizde bile onun da onayını aldık.

Abarttık mı bilmiyorum ama ablalık rolünü iyiden iyiye benimsediğini görebiliyorduk ve demek ki doğru yoldaydık.En son olarak doğum yaklaştığında ona dedim ki ‘Zeynepcim kardeşlerin sana hediye getirmek istiyorlar,ne getirmelerini istersin?’.

Sadece şeker istedi.Doğum çantamıza o görmeden, istediği şekerlerden koyduk,bir de fazladan 2 tane oyuncak ayı. Kimseyle bu hediye meselesiyle ilgili konuşmadı,sanki inanmıyordu.

Sonra kardeşleri doğdu.Bebeklerin yanına Zeynep için hazırladığımız hediyeleri koyduk. Bizi ziyarete geldiğinde kardeşlerini görünce çok sevindi,hediyeler ise onu çok şaşırttı ve çok mutlu oldu.Bana ‘anne senin karnında market mi var,nasıl aldılar bunları’ diye sordu. Bu soruyu hala soruyor inanır mısınız,kardeşleri 2 yaşlarını doldurdu ama hala mantığı almıyor bu hediyelerin nasıl geldiğini.

Ablalık rolüne kendini iyice kaptırdı,hatta ben görmeden altlarını bile değiştirmiş.Bazen o kadar ileri gidiyor ki kardeşleri de bunalıyor onun bu aşırı ilgisinden. Kıskançlıkları tabiî ki oluyor.Örneğin 7 yaşına girmesine rağmen sütünü hala biberonla içiyor.Bazen kıyafetinin üstüne kardeşlerinin bezlerinden takıp ‘ben de bebek oldum’ diyor ya da onları daha çok sevdiğimizi söylüyor.
Ama onları seviyor ve kabulleniyor. Önemli olan da bu bence. Diğer durumlar çok normal ve biz de böyle yaklaşıyoruz zaten.
İkinci bir bebek planı yapan annelere bir parça faydası olur diye düşündüm:))

Sevgiler..

Leave A Comment

All fields marked with an asterisk (*) are required